Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
भीष्म उवाच अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् । इन्द्रोत: शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम्,भीष्मजीने कहा--राजन्! इस विषयमें ऋषियों-द्वारा प्रशंसित एक प्राचीन प्रसंग एवं उपदेश तुम्हें सुनाऊँगा, जिसे शुनकवंशी विप्रवर इन्दोतने राजा जनमेजयसे कहा था
bhīṣma uvāca | atra te vartayiṣyāmi purāṇam ṛṣi-saṁstutam | indrotaḥ śaunako vipro yad āha janamejayam ||
ભીષ્મે કહ્યું— રાજન! આ વિષયમાં હું તને ઋષિઓ દ્વારા પ્રશંસિત એક પ્રાચીન કથા કહું છું— જે શૌનકવંશીય બ્રાહ્મણ ઇન્દ્રોતે રાજા જનમેજયને કહી હતી।
भीष्म उवाच
Authoritative dharma-instruction is often grounded in ancient, sage-approved tradition; Bhishma frames his counsel as a time-tested teaching transmitted through respected teachers.
Bhishma introduces a forthcoming discourse by announcing that he will recount an old, rishi-praised episode—originally spoken by the Brahmin Indrota (of Śaunaka’s lineage) to King Janamejaya.