Shloka 40
Kṣemadarśa–Kālakavṛkṣīya Saṃvāda: Counsel on Impermanence, Non-attachment, and Composure in Dispossession
कृच्छाल्लब्धमभिप्रेतं यदि कौसल्य नश्यति । तदा निर्विद्यते सो<्र्थात् परिभग्नक्रमो नर:,(अनित्यां तां श्रियं मत्वा श्रियं वा कः परीप्सति ।) कोसलनरेश! बड़े कष्टसे प्राप्त किया हुआ वह अभीष्ट धन यदि नष्ट हो जाता है तो उसके उद्योगका सिलसिला टूट जाता है और वह धनसे विरक्त हो जाता है। इस प्रकार उस सम्पत्तिको अनित्य समझकर भी भला कौन उसे प्राप्त करनेकी इच्छा करेगा?
kṛcchāl labdham abhipretaṃ yadi kausaly naśyati | tadā nirvidyate so 'rthāt paribhagnakramo naraḥ || (anityāṃ tāṃ śriyaṃ matvā śriyaṃ vā kaḥ parīpsati |)
હે કોશલરાજ! ભારે કષ્ટે પ્રાપ્ત થયેલું ઇચ્છિત ધન જો નષ્ટ થઈ જાય, તો મનુષ્યના પ્રયત્નોની કડી તૂટી જાય છે અને તે ધનથી વિરક્ત થઈ જાય છે. સંપત્તિ અનિત્ય છે એમ જાણ્યા પછી, તેને પરમ લક્ષ્ય માનીને કોણ તેને મેળવવા ઇચ્છશે?
भीष्म उवाच