Shloka 2936
रणभूमिवर्णनम् — Devāsuropama-yuddha and the ‘River’ Metaphor of the Battlefield
शल्यस्य वाहिनीं हन्तुमभिदुद्रुवुराहवे । (उन तीनोंके अध्यक्ष थे--) धृष्टद्युम्न, शिखण्डी और महारथी सात्यकि। इन लोगोंने युद्धस्थलमें शल्यकी सेनाका वध करनेके लिये उसपर धावा बोल दिया
śalyasya vāhinīṁ hantum abhidudruvur āhave |
સંજય બોલ્યો—યુદ્ધમાં શલ્યની વાહિનીનો નાશ કરવા તેઓ વેગથી ધસી આવ્યા. તેમના અગ્રણી ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, શિખંડી અને મહારથી સાત્યકી હતા. યુદ્ધસ્થળે શલ્યસેનાનો સંહાર કરવા તેમણે તેના પર ભયંકર ધાવો બોલ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its starkest form: leaders must act decisively to protect their side and fulfill their wartime duty, even when the means involve destruction. It reflects the epic’s ethical tension—pursuit of a righteous end amid morally weighty violence.
In the battle, the Pandava-aligned commanders—Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, and Sātyaki—charge forward to strike down Śalya’s military host, initiating a concentrated attack on Śalya’s forces.