Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 47
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
त एनमभिगर्जन्तं सहिता: समुपाद्रवन् । नानाशस्त्रसृज: क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहु:
ta enam abhigarjantaṃ sahitāḥ samupādravan | nānāśastrasṛjaḥ kruddhā bhartsayanto muhur muhuḥ ||
તે ગર્જના કરતો હતો ત્યારે તેઓ બધા એકસાથે ભેગા થઈ તેના પર તૂટી પડ્યા. ક્રોધથી ભરાઈ, નાનાં-નાનાં શસ્ત્રો ફેંકતા, તેઓ વારંવાર કઠોર વચનોથી તેને ધિક્કારતા રહ્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and group momentum intensify violence: when warriors act in a crowd, taunting and repeated aggression can replace self-restraint, reminding readers that ethical control (dama) is hardest precisely amid provocation and battle-fury.
Sanjaya narrates that as a particular warrior roars in challenge, opposing fighters collectively charge him, angrily throwing diverse weapons and repeatedly reviling him—depicting a sudden, coordinated surge of attack in the battlefield scene.