अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
भीममभ्यद्रवन् संख्ये पतजड़ा इव पावकम् । उस समय अपने प्राणों और बन्धु-बान्धवोंका मोह छोड़कर रोष और आवेशमें भरे हुए पैदल सैनिक युद्धस्थलमें भीमसेनकी ओर उसी प्रकार दौड़े
bhīmam abhyadravan saṅkhye pataṅgā iva pāvakam |
સંજય બોલ્યો—તે સમયે ક્રોધ અને આવેશથી ભરાયેલા તે પદાતિ સૈનિકો પ્રાણો તથા બાંધવ-બાંધવોનો મોહ ત્યજીને, रणભૂમિમાં ભીમસેન તરફ એ રીતે દોડી આવ્યા, જેમ પતંગિયા જ્વલંત અગ્નિ પર તૂટી પડે છે.
संजय उवाच
The verse warns of the self-destructive power of uncontrolled anger and battlefield frenzy: like moths rushing into fire, warriors can abandon discernment, life, and even familial bonds, turning courage into reckless ruin.
Sañjaya describes foot-soldiers in the battle charging directly at Bhīma with intense rage, comparing their headlong assault to moths plunging into a flame.