Shloka 14
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
आप्लुत्य पाण्डवानीकं पुनर्युद्धमरोचयन् । प्रजानाथ! कुछ लोग अपने रथकी रणसामग्रीसे सुसज्जित करके पाण्डव-सेनापर चढ़ आते और अपनी प्रधानताके अनुसार किसी श्रेष्ठ वीरके साथ जूझना पसंद करते थे ।। ते शूरा: किड्किणीजालै: समाच्छज्ना बभासिरे
sañjaya uvāca | āplutya pāṇḍavānīkaṃ punar yuddham arocayan | te śūrāḥ kiḍkiṇījālaiḥ samācchannā babhāsire ||
પાંડવ-સેનામાં ધસી જઈ તેઓએ ફરી યુદ્ધ જ પસંદ કર્યું. તે શૂરવીરો રથોની રણસામગ્રીથી સુસજ્જ અને કિંકિણીના જાળથી આચ્છાદિત થઈ તેજસ્વી દેખાતા—અને પોતાના પદ તથા પરાક્રમ અનુસાર કોઈ શ્રેષ્ઠ યોદ્ધા સાથે ટક્કર લેવા ઇચ્છતા હતા।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of seeking worthy combat and displaying martial readiness; ethically, it shows how honor and rank-based rivalry can propel warriors back into conflict even when the broader war is destructive.
Sañjaya describes warriors rushing again against the Pāṇḍava formation; they appear splendid with chariot-ornaments (nets of tinkling bells) and choose to grapple with eminent opponents according to their standing.