Shloka 34
यन्न तस्य मनो हा[सीत् त्वयोक्तस्य हितं वच: । प्रशमे पाण्डवै: सार्थ सोडन्यस्य शृुणुयात् कथम्,“आपके द्वारा हितकारक वचन कहे जानेपर भी जिसका पाण्डवोंके साथ संधि करनेका मन नहीं हुआ, वह दूसरेकी बात कैसे सुन सकता है?
yan na tasya mano hāsīt tvayoktasya hitaṃ vacaḥ | praśame pāṇḍavaiḥ sārthaṃ so 'nyasya śṛṇuyāt katham ||
તમે હિતકારક વચન કહ્યાં છતાં જેના મનમાં પાંડવો સાથે સંધિ કરવાની વૃત્તિ જાગી નહીં, તે બીજાની વાત કેવી રીતે સાંભળે?
संजय उवाच
Educational Q&A
Good counsel benefits only a receptive mind. When someone refuses even well-meant advice aimed at peace, further persuasion becomes ineffective; ethical failure here is stubbornness against reconciliation.
Sañjaya reflects on the futility of advising a person who would not incline toward making peace with the Pāṇḍavas even after receiving beneficial counsel; therefore, he would not listen to anyone else either.