Shloka 29
भगदत्ते हते शूरे काम्बोजे च सुदारुणे | दुःशासने च निहते नैवाशाम्यत वैशसम्,“भगदत्त, शूरवीर काम्बोजराज सुदक्षिण तथा अत्यन्त दारुण दुःशासनके मारे जानेपर भी कौरवोंकी युद्ध-पिपासा शान्त नहीं हुई
bhagadatte hate śūre kāmboje ca sudāruṇe | duḥśāsane ca nihate naivāśāmyata vaiśasam ||
સંજય બોલ્યા— “શૂરવીર ભગદત્ત મારાયો, અત્યંત દારુણ કામ્બોજરાજ સુદક્ષિણ પણ નિહત થયો, અને દુઃશાસન પણ પડ્યો—તોય આ સંહાર શાંત થયો નહિ; કૌરવોની યુદ્ધ-પિપાસા બુઝી નહિ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violence rooted in adharma can become self-perpetuating: even severe losses and the deaths of major warriors do not necessarily awaken restraint. Ethical collapse in war can harden resolve rather than produce repentance.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that despite the deaths of prominent Kaurava allies and leaders—Bhagadatta, the Kāmboja king Sudakṣiṇa, and Duḥśāsana—the Kaurava side remains unappeased; their appetite for battle and slaughter continues.