Shloka 24
अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
तस्याश्चांश्व॒तुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो । नादं चकार बलवत् सर्वसैन्यानि कोपयन्,प्रभो! सुबलके उस पुत्रने युधिष्ठिरके चारों घोड़ोंको मारकर सम्पूर्ण सेनाओंका क्रोध बढ़ाते हुए बड़े चोरसे सिंहनाद किया
tasyāś cāśvān caturō hatvā subalasya suto vibho | nādaṃ cakāra balavat sarvasainyāni kopayan prabho ||
પ્રભુ! સુબલના પુત્રે (યુધિષ્ઠિરના રથના) ચારેય ઘોડા મારીને, સર્વ સેનાઓનો ક્રોધ ઉકેલતાં, બળપૂર્વક ગર્જના કરી.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how deliberate acts of provocation in war—striking a symbolic target (a king’s chariot-horses) and then roaring to inflame troops—can intensify collective anger and accelerate violence, underscoring the ethical danger of incitement and escalation.
Sañjaya reports that Subala’s son (Śakuni) kills the four horses of the opposing chariot (understood as Yudhiṣṭhira’s in the received gloss) and then gives a loud battle-cry, provoking and angering the assembled armies.