Shloka 9
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तमायान्तं महाबाहुं प्रवपन्तं शितान् शरान् । जवेनाभ्यपतद् धीमान् हार्दिक्य: शिनिपुजड्भवम्,तीखे बाणोंकी वर्षा करते हुए शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकिको आते देख बुद्धिमान् कृतवर्मा बड़े वेगसे उनका सामना करनेके लिये आ पहुँचा
tam āyāntaṃ mahābāhuṃ pravapantaṃ śitān śarān | javena abhyapatad dhīmān hārdikyaḥ śinipuṇḍbhavam ||
સંજય બોલ્યા—તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરતા શિનીવંશીય મહાબાહુ સાત્યકીને આગળ આવતો જોઈ, બુદ્ધિમાન હાર્દિક્ય કૃતવર્મા ભારે વેગથી તેને સામનો કરવા દોડી આવ્યો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos in wartime: when an opponent advances with lethal intent, a warrior bound by duty responds decisively. It implicitly points to the tension between strategic necessity and the moral gravity of violence.
Sātyaki advances while raining sharp arrows; Kṛtavarmā, described as wise and swift, charges forward to meet and oppose him, setting up a direct clash between the two warriors.