Shloka 6
स तै: परिवृतः शूर: सर्वतो$तिरथैर्भुशम् व्यचरत् समरे राजन् दर्शयन्नस्त्रलाघवम्,राजन्! उन अतिरथी वीरोंद्वारा सब ओरसे घिरे हुए धृष्टद्युम्म अपनी अस्त्रसंचालनकी फुर्ती दिखाते हुए समरभूमिमें विचरने लगे
sa taiḥ parivṛtaḥ śūraḥ sarvato 'tirathair bhuśam vyacarat samare rājan darśayann astralāghavam
સંજય બોલ્યો—હે રાજન! સર્વ તરફથી અતિરથીઓ દ્વારા ઘેરાયેલો એ શૂર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન સમરમાં ફરતો રહ્યો અને અસ્ત્રપ્રયોગની લાઘવતા દર્શાવતો રહ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: even when encircled by elite opponents, a warrior is expected to maintain composure, skill, and disciplined action. Ethical emphasis lies on steadfastness and trained restraint—prowess used with purpose in the ordered duties of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭadyumna, hemmed in on all sides by great chariot-warriors, continues to range across the battlefield, demonstrating remarkable speed and dexterity in weapon-use despite the surrounding pressure.