Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
इसके बाद द्रोणकुमार अश्वत्थामा पुनः: भयानक शब्द करनेवाले अपने रथपर सवार हुआ और हाथमें धनुष ले बाणोंद्वारा दूसरे योद्धाओंको यमलोक भेजने लगा ।। पुनरुत्पततश्चापि दूरादपि नरोत्तमान् | शूरान् सम्पततश्वान्यान् कालरात््यै न्न्यवेदयत्
sañjaya uvāca | punaḥ utpatataś cāpi dūrād api narottamān | śūrān sampatataś cānyān kālarātryai nyavedayat ||
સંજય બોલ્યો— ત્યારબાદ દ્રોણકુમાર અશ્વત્થામા ફરી ભયંકર શબ્દ કરનાર પોતાના રથ પર સવાર થયો; ધનુષ હાથમાં લઈને તે બાણોથી બીજા યોદ્ધાઓને યમલોક મોકલવા લાગ્યો. તે ફરી ઉછળી પડતો અને દૂરથી પણ પ્રહાર કરીને, અન્ય દિશાઓથી ધસી આવતાં નરશ્રેષ્ઠ શૂરવીરોને કાલરાત્રિના ગ્રાસે સોંપી દેતો હતો।
संजय उवाच
The verse highlights how, in the grip of vengeance and rage, warrior-energy can devolve into morally troubling violence—especially in night attacks—inviting reflection on dharma in warfare and the ethical cost of abandoning restraint.
Sañjaya describes Aśvatthāmā repeatedly surging forward and killing warriors even from a distance, consigning charging heroes to death (Kālarātri), as the nocturnal slaughter continues.