Shloka 13
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
पाज्चाल्यं शयने द्रौणिरपश्यत् सुप्तमन्तिकात् | क्षौीमावदाते महति स्पर्ध्यास्तरणसंवृते
Pāñcālyaṃ śayane drauṇir apaśyat suptam antikāt | kṣaumāvādāte mahati spardhyāstaraṇasaṃvṛte ||
દ્રૌણિએ નજીક જ પાંચાલરાજકુમારને શય્યા પર સૂતો જોયો—વિશાળ પલંગ પર, તેજસ્વી શ્વેત ક્ષૌમવસ્ત્રના ઈર્ષ્યાજનક પાથરણાંથી ઢંકાયેલો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of warfare: encountering an enemy asleep emphasizes how violence can slip from regulated kṣatriya combat into adharma through stealth and helpless targets, foreshadowing the moral gravity of the Sauptika massacre.
Sañjaya narrates that Aśvatthāman (Drauṇi) comes close and sees a Pāñcāla warrior/prince asleep on a large bed covered with a fine white linen spread—setting the immediate scene for the nocturnal attack in the camp.