Shloka 5
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत सौप्तिकपर्वमें अश्वत्थामाका प्रयाणविषयक पाँचवाँ अध्याय पूरा हुआ,बाहुभि: स्वायतै: पीनैर्नानाप्रहरणोद्यतै: । बद्धाज्दमहासर्प ज्वालामालाकुलाननम् वहाँ उसने चन्द्रमा और सूर्यके समान तेजस्वी एक विशालकाय अद्धुत प्राणीको देखा, जो द्वार रोककर खड़ा था, उसे देखते ही रोंगटे खड़े हो जाते थे। उस महापुरुषने व्याप्रका ऐसा चर्म धारण कर रखा था, जिससे बहुत अधिक रक्त चू रहा था, वह काले मृगचर्मकी चादर ओढ़े और सर्पोंका यज्ञोपवीत पहने हुए था। उसकी विशाल और मोटी भुजाएँ नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र लिये प्रहार करनेको उद्यत जान पड़ती थीं। उनमें बाजूबंदोंके स्थानमें बड़े-बड़े सर्प बँधे हुए थे तथा उसका मुख आगकी लपटोंसे व्याप्त दिखायी देता था। उसने मुँह फैला रखा था, जो दाढ़ोंके कारण विकराल जान पड़ता था। वह भयानक पुरुष सहस्रों विचित्र नेत्रोंसे सुशोभित था
bāhubhiḥ svāyataiḥ pīnair nānā-praharaṇodyataiḥ | baddhājad-mahāsarpa-jvālā-mālākulānanam ||
સંજય બોલ્યા—ત્યાં તેણે ચંદ્ર અને સૂર્ય સમાન તેજસ્વી, વિશાળકાય, અદ્ભુત પ્રાણીને દ્વાર પર રક્ષકની જેમ ઊભો જોઈ લીધો; તેને જોતા જ રોમાંચ ઊભો થયો. તે લોહીથી ભીંજાયેલું વ્યાઘ્રચર્મ ધારણ કરેલો, કાળાં મૃગચર્મથી ઢંકાયેલો અને સર્પોને યજ્ઞોપવીત રૂપે પહેરેલો હતો. તેની જાડીઘાટી, બળવાન ભુજાઓ અનેક પ્રકારનાં અસ્ત્ર-શસ્ત્ર લઈને પ્રહાર માટે ઉદ્યત જણાતી; બાજૂબંદની જગ્યાએ મોટા મોટા સર્પ બંધાયેલા હતા. તેનું ફાટેલું મોઢું જ્વાળામાળાઓથી ભરેલું દેખાતું; દાઢાંને કારણે વધુ વિકરાળ; અને હજારો વિચિત્ર નેત્રોથી શોભિત તે ભયંકર પુરુષ માર્ગ રોકીને ઊભો હતો.
संजय उवाच