Shloka 206
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
स पथ: प्रच्युतो धर्मात् कुपथे प्रतिहन्यते । 'जो मूर्ख शास्त्रदर्शी पुरुषोंकी आज्ञाका उल्लंघन करके दूसरोंकी हिंसा करना चाहता है, वह धर्ममार्गसे भ्रष्ट हो कुमार्गमें पड़कर स्वयं ही मारा जाता है
sa pathaḥ pracyuto dharmāt kupathe pratihanyate |
જે ધર્મમાર્ગથી ચ્યૂત થઈ કુમાર્ગમાં પડે છે, તે ત્યાં જ પ્રતિકાર પામી નાશ પામે છે. શાસ્ત્રદર્શી જ્ઞાની પુરુષોની આજ્ઞા ઉલ્લંઘી જે મૂઢ બીજાની હિંસા કરવા ઇચ્છે છે, તે અંતે પોતાના અધર્મથી જ વિનાશ પામે છે.
संजय उवाच
Educational Q&A
Deviation from dharma—especially choosing violence against others while disregarding the counsel of śāstra-guided wise persons—leads to one’s own downfall. The verse presents adharma not merely as a social wrong but as a path that rebounds upon the doer with ruin.
In the Sauptika Parva’s grim aftermath of war, Sañjaya articulates a moral judgment: those who abandon righteous conduct and pursue wrongful means (such as harmful aggression) end up being ‘struck down’ on that very path, underscoring the ethical reckoning that follows acts of adharma.