Shloka 26
एवं चाधार्मिका: पापा: पठ्चाला भिन्नसेतव: । तानेवं भिन्नमर्यादान् कि भवान् न निगहति
evaṁ cādhārmikāḥ pāpāḥ pāñcālā bhinnasetavaḥ | tān evaṁ bhinnamaryādān kiṁ bhavān na nigṛhṇāti ||
આ રીતે પાંચાલો પણ પાપી અને અધાર્મિક છે—ધર્મવ્યવસ્થાના મર્યાદા-સેતુ તોડી નાખનાર. તેઓએ આ રીતે સર્વ સીમાઓ ભંગ કરી છે, તો તમે તેમને કેમ રોકતા નથી?
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical judgment in terms of maryādā (moral limits): when a group is perceived to have violated dharma, the speaker argues that restraint and accountability (nigraha) are justified, even necessary, within a war-ethics context.
Kṛpa is speaking amid the tense aftermath of the Kurukṣetra war (Sauptika Parva), criticizing the Pāṇḍavas and their allies the Pāñcālas as boundary-breakers and questioning why they are not being checked or condemned—an argument used to press for a retaliatory stance.