Shloka 19
Rudra’s Omitted Share in the Yajña (रुद्रभागानुपपत्तिः — यज्ञोपाख्यानम्)
ततो वागमरैरुक्ता ज्यां तस्य धनुषो5च्छिनत् । अथ तत् सहसा राज॑श्कछिन्नज्यं व्यस्फुरद् धनु:
tato vāg amarair uktā jyāṃ tasya dhanuṣo ’cchinat | atha tat sahasā rājan chinnajyaṃ vyasphurad dhanuḥ ||
ત્યાર પછી અમરોએ પ્રેરિત કરેલી એક અશરીરી વાણીએ તેના ધનુષ્યની જ્યા કાપી નાખી. રાજન! જ્યા કપાતાં જ તે ધનુષ્ય સહસા ફફડીને છટકી પડ્યું.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the limits of human (or even superhuman) force: when higher moral-cosmic order intervenes, instruments of harm can be neutralized instantly. It suggests that unchecked violence is subject to restraint by dharmic or divine governance.
A divinely prompted, disembodied voice cuts the bowstring of a powerful bow. Once unstrung, the bow snaps/jerks and springs away, signaling the sudden disabling of a weapon through divine intervention.