Shloka 21
सौप्तिकपर्व — धृष्टद्युम्नसारथिवृत्तान्तः
Report of the Night Raid and Yudhiṣṭhira’s Lament
महाचमूकक्षदवाभिपन्नं महाहवे भीष्ममयाग्निदाहम् । ये सेहुरात्तायुधती&णवेगं ते राजपुत्रा निहता: प्रमादात्
mahācamūkṣadavābhipannaṁ mahāhave bhīṣmamayāgnidāham | ye sehurāttāyudhatīvravegaṁ te rājaputrā nihatāḥ pramādāt ||
તે મહાહવમાં, જ્યાં વિશાળ સેના દાવાનલ સમાન ભીષ્મમય અગ્નિદાહથી ગ્રસ્ત હતી, જેમણે તેના ઉઠાવેલા શસ્ત્રોના તીવ્ર વેગને સહન કર્યો—એ જ રાજપુત્રો પછી પ્રમાદવશ માર્યા ગયા.
सूत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that courage and endurance in crisis are not sufficient by themselves; pramāda (heedlessness) can nullify hard-won survival. Ethically, it stresses vigilance, disciplined attention, and the danger of complacency even after facing great trials.
The narrator (Sūta) describes Bhīṣma’s battlefield onslaught as a wildfire consuming an army. Those princes who withstood the intense, weapon-driven force of that ‘Bhīṣma-fire’ were nevertheless later killed because they became negligent—suggesting a subsequent lapse in alertness after surviving the main danger.