Shloka 15
याज्ञसेनी-प्रश्नः
Draupadī’s Question in the Assembly
मोहात्मा तप्स्यसे पश्चात् पत्रिहा पुरुषो यथा । (एतेन तव नाश: स्याद् बडिशाच्छफरो यथा ।) जातं॑ जात॑ पाण्डवेभ्य: पुष्पमादत्स्व भारत
mohātmā tapsyase paścāt pattrihā puruṣo yathā | (etena tava nāśaḥ syād baḍiśāc chapharo yathā |) jātaṃ jāta pāṇḍavebhyaḥ puṣpam ādatsva bhārata
વિદુર બોલ્યા—મોહથી અંધ બનીને તું પછી અવશ્ય પસ્તાશ, જેમ પક્ષી મારનાર પુરુષ પછી પસ્તાય છે. આ જ માર્ગથી તારો નાશ થશે, જેમ કાંટા (બડિશ)માં ફસાયેલો માછલો. તેથી, હે ભરત, પાંડવોમાંથી વારંવાર જન્મતું ‘પુષ્પ’—તેમની સદ્ભાવના, સંધિ અને ન્યાયસંગત ભાગ—તે સ્વીકાર; વિનાશનો માર્ગ ન અપનાવ.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura teaches that decisions made under delusion and greed lead to inevitable ruin and later remorse. Wise kingship means accepting a just, auspicious course—here, making peace and granting the Pāṇḍavas their due—rather than pursuing harmful schemes that ‘hook’ one into destruction.
In the Sabha Parva, Vidura admonishes the Kuru ruler (addressed as ‘Bharata’) during the escalating conflict around the Pāṇḍavas’ treatment. He uses vivid similes—a repentant bird-killer and a fish caught by a hook—to warn that hostile actions against the Pāṇḍavas will rebound disastrously, urging acceptance of the best and rightful settlement connected with them.