Shloka 23
सभा-पर्व, अध्याय 56: विदुरस्य द्यूत-निन्दा
Vidura’s Censure of Dicing and Warning to the Kurus
थोड़े ही समयमें तैयार हुई उस असंख्य रत्नोंसे सुशोभित रमणीय एवं विचित्र सभाको अद्भुत सोनेके आसनोंद्वारा सजा दिया गया। तत्पश्चात् विश्वस्त सेवकोंने राजा धृतराष्ट्रको उस सभाभवनके तैयार हो जानेकी सूचना दी ।। ततो विद्वान् विदुरं मन्त्रिमुख्य- मुवाचेदं धृतराष्ट्रो नरेन्द्र: । युधिष्छिरं राजपुत्रं च गत्वा मद्वाक्येन क्षिप्रमिहानयस्व
tato vidvān viduraṁ mantrimukhyaṁ uvācedaṁ dhṛtarāṣṭro narendraḥ | yudhiṣṭhiraṁ rājaputraṁ ca gatvā madvākyena kṣipramihānayasva ||
ત્યારે નરાધિપ રાજા ધૃતરાષ્ટ્રે મંત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા વિદ્વાન વિદુરને કહ્યું— “તું રાજપુત્ર યુધિષ્ઠિર પાસે જઈને મારા સંદેશથી તેને તાત્કાલિક અહીં લઈ આવ।” એ વચ્ચે અસંખ્ય રત્નોથી શોભિત, રમણીય અને વિચિત્ર એવી સભા અદ્ભુત સુવર્ણ આસનોથી સજ્જ થઈ તૈયાર હતી; વિશ્વસ્ત સેવકોએ સભાભવન પૂર્ણ થયાનું રાજાને જાણાવ્યું હતું।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between rightful royal protocol and the potential misuse of power: a king’s summons, delivered through a trusted minister, can appear legitimate while serving hidden political aims. It also foregrounds Vidura’s role as a dharmic counsellor placed within a morally fraught court.
After the magnificent assembly hall has been prepared and the king informed, Dhṛtarāṣṭra instructs Vidura to go to Yudhiṣṭhira and quickly bring him to the hall by conveying the king’s message—setting the stage for events in the royal court.