Shloka 31
क्लिन्नवस्त्रस्य तु जले किंकरा राजनोदिता: । ददुर्वासांसि मेडन्यानि तच्च दुःखं परं मम,मेरे सब कपड़े जलमें भीग गये थे; अतः राजाकी आज्ञासे सेवकोंने मुझे दूसरे वस्त्र दिये। यह मेरे लिये बड़े दुःखकी बात हुई
klinnavastrasya tu jale kiṅkarā rājanoditāḥ | dadur vāsāṃsi medanyāni tac ca duḥkhaṃ paraṃ mama ||
દુર્યોધને કહ્યું—જ્યારે મારા વસ્ત્રો પાણીમાં ભીંજાઈ ગયા, ત્યારે રાજાની આજ્ઞાથી સેવકોએ મને બીજા વસ્ત્રો આપ્યા; છતાં એ પણ મારા માટે પરમ દુઃખનું કારણ બન્યું.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wounded pride can turn even a small, practical incident into deep suffering. Ethically, it points to the danger of ego and envy: when one’s self-image is threatened, ordinary events are interpreted as insults, feeding resentment and adharma.
Duryodhana recounts an episode in the royal hall where his clothes became wet in water; attendants, following the king’s order, provided him with replacement garments. Instead of feeling helped, he experiences the situation as humiliating and painful, revealing his inner agitation.