Shloka 10
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
सौवीरान् प्रति यातां च बभ्रोरेष तपस्विन: । भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम्,“इतना ही नहीं, इसने तपस्वी बभ्रुकी पत्नीका, जो यहाँसे द्वारका जाते समय सौवीरदेश पहुँची थी और इसके प्रति जिसके मनमें तनिक भी अनुराग नहीं था, मोहवश अपहरण कर लिया
sauvīrān prati yātāṃ ca babhror eṣa tapassvinaḥ | bhāryām abhyaharan mohād akāṃāṃ tām ito gatām ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—આટલું જ નહીં; તપસ્વી બભ્રુની પત્ની અહીંથી દ્વારકા જતાં સૌવીર દેશમાં પહોંચી હતી—જેણે આ માણસ પ્રત્યે લેશમાત્ર પણ ઇચ્છા ન હતી—તેણે મોહવશ તેનો અપહરણ કર્યો।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that actions driven by moha (delusion) can lead to grave adharma—here, the forcible taking of an unwilling woman and the violation of an ascetic’s household, both treated as serious ethical transgressions.
Vaiśampāyana reports an additional wrongdoing: a man abducts the ascetic Babhru’s wife while she is traveling toward Dvārakā and has reached Sauvīra, despite her lack of any affection or consent.