Shloka 30
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है
sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṁśayaḥ |
“એ જ પુરુષ મારા હાથે વધ પામશે—એમાં શંકા નથી. રાજાઓ! કેશી દૈત્યનો વધ કરનાર અનંત-પરાક્રમી ભગવાન શ્રીકૃષ્ણની મેં જે પૂજા કરી છે, તેને તમામાંથી જે સહન ન કરી શકે, એવા બધા બલવાનના મસ્તક પર મેં આ પગ મૂક્યો છે. વિચારપૂર્વક મેં આ વાત કહી છે. જે તેનો જવાબ આપવા ઇચ્છે તે સામે આવે. મારા હાથે તે વધયોગ્ય છે; એમાં શંકા નથી.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores moral certainty in the face of wrongdoing: when an act is judged to violate honor and dharma, the speaker declares decisive accountability—“he is surely to be slain by me”—presenting punishment as a firm consequence rather than a negotiable option.
Vaiśampāyana, narrating events, reports a forceful vow: the offender in question is declared ‘vadhya’ (liable to be killed), and the narrator emphasizes the inevitability of that outcome—“no doubt.”