Shloka 666
Adhyāya 31: Rājasūya-samāgama — The Gathering of Kings and the Ordering of Hospitality
निषादान् पुरुषादांश्व कर्णप्रावरणानपि । महाबलशाली महातेजस्वी माद्रीकुमारने शूर्पारक और तालाकट नामक देशोंको जीतते हुए दण्डकारण्यको अपने अधीन कर लिया। तत्पश्चात् समुद्रके द्वीपोंमें निवास करनेवाले म्लेच्छजातीय राजाओं, निषादों तथा राक्षसों, कर्णप्रावरणोंकी- भी परास्त किया
niṣādān puruṣādāṁś ca karṇaprāvaraṇān api | mahābalaśālī mahātejasvī mādrīkumaras tu śūrparakaṁ ca tālakaṭaṁ ca nāma deśān jitvā daṇḍakāraṇyaṁ vaśam ānayat | tataḥ samudradvīpanivāsinaḥ mlecchajātiyān rājño niṣādān rākṣasāṁś ca karṇaprāvaraṇāṁś ca parājigāya |
મહાબલશાળી અને મહાતેજસ્વી માદ્રીકુમાર સહદેવે નિષાદો, પુરુષાદો તથા કર્ણપ્રાવરણોને પણ પરાજિત કર્યા. શૂર્પારક અને તાલાકટ નામના દેશો જીતી તેણે દંડકારણ્યને પોતાના અધિકારમાં લીધું. ત્યારબાદ સમુદ્રના દ્વીપોમાં વસતા મ્લેચ્છ રાજાઓ સાથે નિષાદો, રાક્ષસો અને કર્ણપ્રાવરણોને પણ હરાવ્યા।
सहदेव उवाच
Educational Q&A
The verse reflects the epic’s political ethic that a ruler (or royal agent) extends order into wilderness and borderlands—subduing violent threats and integrating distant regions—presented as part of rājadharma and the consolidation of legitimate sovereignty.
In Sahadeva’s report of the campaign, Madri’s son is described as conquering Śūrparaka and Tālakaṭa, bringing Daṇḍakāraṇya under control, and then defeating island-dwelling mleccha kings along with groups named Niṣādas, Puruṣādas, Rākṣasas, and Karṇaprāvaraṇas.