Shloka 23
Rājasūya-sambhāra: Prosperity under Rājadharma and the Initiation of Yudhiṣṭhira’s Sacrifice
उभौ बलभूतौ वीरावुभौ तीव्रपराक्रमौ । निर्जित्याजी महाराज वज्भराजमुपाद्रवत्,महाराज! तत्पश्चात् भीमसेन पुण्ड्रकदेशके अधिपति महाबली वीर राजा वासुदेवके साथ, जो कोसी नदीके कछारमें रहनेवाले तथा महान् तेजस्वी थे, जा भिड़े। वे दोनों ही बलवान् एवं दुःसह पराक्रमवाले वीर थे। भीमने विपक्षी वासुदेव (पौण्ड्रक)-को युद्धमें हराकर वंगदेशके राजापर आक्रमण किया
ubhau balabhūtau vīrāv ubhau tīvraparākramau | nirjityājī mahārāja vaṅgarājam upādravat ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—હે મહારાજ! બંને જ બળસંપન્ન વીર અને બંને જ તીવ્ર પરાક્રમી હતા. યુદ્ધમાં શત્રુને જીત્યા પછી ભીમસેને વંગદેશના રાજા પર આક્રમણ કર્યું.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya pattern of action in a conquest: strength and valor are praised, yet the narrative also invites reflection on how victory can fuel further aggression, raising questions about restraint and the moral cost of expansion.
Vaiśampāyana describes two formidable warriors; after winning a battle, Bhīma immediately advances to attack the king of Vaṅga, indicating the onward sweep of a military campaign.