Shloka 18
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
तप्तचामीकराभेण किड्किणीजालमालिना । मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रधातिना
taptacāmīkarābheṇa kiṅkiṇījālamālinā | meghanirghoṣanādena jaitreṇāmitradhātinā ||
તે રથ તપ્ત સુવર્ણ સમાન કાંતિમાન હતો અને કિંકિણીના જાળથી અલંકૃત હતો. તેની ગંભીર ધ્વનિ મેઘગર્જના જેવી હતી. તે જયપ્રદ અને શત્રુવિધ્વંસક રથ હતો. એ જ રથ પર આરોહણ કરીને શ્રીકૃષ્ણે તે સમયે યાત્રા આરંભી.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward magnificence (a radiant, victorious chariot) functions as a narrative symbol of strength and legitimacy: power meant to protect and prevail is portrayed as most meaningful when it serves a rightful mission rather than mere display.
Vaiśampāyana describes a splendid, battle-worthy chariot—golden in sheen, hung with tinkling bells, thundering like clouds—and states that Kṛṣṇa rides upon it to proceed on his journey at that moment.