Shloka 21
न च वंशकर: पुत्रस्तस्याजायत कश्नन । मड्लैर्बहुभिहोंमि: पुत्रकामाभिरिष्टिभि: । नाससाद नृपश्रेष्ठ: पुत्रं कुलविवर्धनम्,विषयोंमें डूबे हुए राजाकी सारी जवानी बीत गयी, परंतु उन्हें कोई वंश चलानेवाला पुत्र नहीं प्राप्त हुआ। उन श्रेष्ठ नरेशने बहुत-से मांगलिक कृत्य, होम और पुत्रेष्टियज्ञ कराये, तो भी उन्हें वंशकी वृद्धि करनेवाले पुत्रकी प्राप्ति नहीं हुई
na ca vaṁśakaraḥ putras tasyājāyata kaścana | maṅgalair bahubhir homaiḥ putrakāmābhir iṣṭibhiḥ | nāsasāda nṛpaśreṣṭhaḥ putraṁ kulavivardhanam ||
તેનો વંશ ચલાવનાર કોઈ પુત્ર જન્મ્યો નહીં. પુત્રકામનાથી તે નૃપશ્રેષ્ઠે અનેક માંગલિક કર્મો, બહુ હોમ અને ઇષ્ટિઓ કરી; છતાં કુલવર્ધક પુત્ર તેને પ્રાપ્ત ન થયો।
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ritual actions (maṅgala-kṛtya, homa, iṣṭi) performed merely to satisfy desire (putra-kāma) do not guarantee results; ethical and inner conditions, along with destiny, shape outcomes. It implicitly critiques being absorbed in sense-enjoyment while expecting ritual alone to secure lasting goods like lineage.
A certain eminent king remains without an heir. Even after conducting many auspicious ceremonies, fire-offerings, and son-seeking sacrifices, he still fails to obtain a son who would continue and strengthen the family line.