Shloka 14
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
रूपवान् वीर्यसम्पन्न: श्रीमानतुलविक्रम: । नित्यं दीक्षाड॒किततनु: शतक्रतुरिवापर:,राजा बृहद्रथ बड़े ही रूपवान, बलवान, धनवान् और अनुपम पराक्रमी थे। उनका शरीर दूसरे इन्द्रकी भाँति सदा यज्ञकी दीक्षाके चिह्नोंसे ही सुशोभित होता रहता था
rūpavān vīryasampannaḥ śrīmān atulavikramaḥ | nityaṃ dīkṣāṅkitatanuḥ śatakratur ivāparaḥ ||
રાજા બૃહદ્રથ અત્યંત રૂપવાન, વીર્યસંપન્ન, શ્રીમાન અને અતુલ પરાક્રમી હતા. તેમનું શરીર સદા યજ્ઞ-દીક્ષાના ચિહ્નોથી શોભિત રહેતું—જાણે શતક્રતુ ઇન્દ્ર સમાન બીજો ઇન્દ્ર.
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of kingship where outward excellence (beauty, prosperity, valor) is joined to inner discipline and legitimacy through Vedic consecration (dīkṣā). Power is portrayed as ethically grounded when aligned with ritual duty and public responsibility.
The speaker is praising/introducing King Bṛhadratha by listing his qualities and comparing him to Indra, emphasizing that he continually bore the marks of sacrificial consecration—signaling his prominence, piety, and royal stature.