Vaiśravaṇa-sabhā-varṇanam
Description of Kubera’s Assembly Hall
स्त्रीसहस्रैर्व॒तः श्रीमानास्ते ज्वलितकुण्डल: । दिवाकरनिभे पुण्य दिव्यास्तरणसंवृते । दिव्यपादोपधाने च निषण्ण: परमासने,उस सभामें सूर्यके समान चमकीले दिव्य बिछौनोंसे ढके हुए तथा दिव्य पादपीठोंसे सुशोभित श्रेष्ठ सिंहासनपर कानोंमें ज्योतिसे जगमगाते कुण्डल और अंगोंमें विचित्र वस्त्र एवं आभूषण धारण करनेवाले श्रीमान् राजा वैश्रवण (कुबेर) सहसौं स्त्रियोंसे घिरे हुए बैठते हैं
strīsahasrair vṛtaḥ śrīmān āste jvalitakuṇḍalaḥ | divākaranibhe puṇye divyāstaraṇasaṃvṛte | divyapādopadhāne ca niṣaṇṇaḥ paramāsane ||
નારદે કહ્યું—ત્યાં શ્રીમાન વૈશ્રવણ (કુબેર) હજાર સ્ત્રીઓથી પરિભ્રમિત થઈ બેઠા છે; તેમના કુંડળો તેજથી જ્વલિત છે. સૂર્યસમાન ચમકતા પવિત્ર દિવ્ય આસ્તરણોથી ઢંકાયેલા અને દિવ્ય પાદપીઠથી શોભિત એવા પરમ સિંહાસન પર તેઓ આસનસ્થ છે.
नारद उवाच
The verse foregrounds the grandeur of divine wealth and status, implicitly inviting reflection on how splendor can enchant the mind; ethical discernment lies in not mistaking external prosperity for inner virtue or dharma.
Nārada is describing Kubera’s celestial court: Kubera sits on a supreme throne with radiant ornaments, divine coverings, and a footstool, surrounded by many women—an emblematic scene of heavenly opulence.