Shloka 353
उत्पातदर्शनम् — Portents and Kāla among the Vṛṣṇis
एरकानां ततो मुष्टिं कोपाज्जग्राह केशव: । परंतु विपक्षियोंकी संख्या बहुत अधिक थी; इसलिये वे दोनों श्रीकृष्णके देखते-देखते उनके हाथसे मार डाले गये। सात्यकि तथा अपने पुत्रको मारा गया देख यदुनन्दन श्रीकृष्णने कुपित होकर एक मुट्ठी एएका उखाड़ ली
erakānāṁ tato muṣṭiṁ kopāj jagrāha keśavaḥ |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—ત્યારે ક્રોધથી કેશવે એરકા ઘાસની એક મુઠ્ઠી ઉપાડી લીધી. પરંતુ વિરોધીઓની સંખ્યા બહુ જ વધારે હતી; તેથી શ્રીકૃષ્ણ જોઈ રહ્યા હતા તેમ જ તે બંને તેમના હાથથી માર્યા ગયા. સાત્યકી અને પોતાના પુત્રને મારાયેલો જોઈ યદુનંદન શ્રીકૃષ્ણ ક્રોધિત થયા અને એરકાની એક મુઠ્ઠી ઉપાડી લીધી.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When collective restraint collapses, anger spreads rapidly and even the greatest are drawn into the momentum of violence; the episode highlights the working of destiny and karma in the downfall of the Yādavas.
As the Yādavas descend into mutual fighting, Kṛṣṇa (Keśava), angered by the unfolding slaughter, takes up a fistful of eraka reeds—objects that function as weapons in the Mausala Parva’s account of the clan’s destruction.