Shloka 22
उत्पातदर्शनम् — Portents and Kāla among the Vṛṣṇis
इति तस्य वच: श्रुत्वा केशव: परवीरहा । तिर्यक्सरोषया दृष्ट्या वीक्षांचक्रे स मन्युमान्,कृतवर्माकी यह बात सुनकर शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले भगवान् श्रीकृष्णको क्रोध आ गया। उन्होंने रोषपूर्ण टेढ़ी दृष्टिसि उसकी ओर देखा
iti tasya vacaḥ śrutvā keśavaḥ paravīrahā | tiryak-saroṣayā dṛṣṭyā vīkṣāṃ cakre sa manyumān |
વૈશંપાયન બોલ્યા— કૃતવર્માના એ વચનો સાંભળીને પરવીરહંતા કેશવ ક્રોધથી ઉછળી ઊઠ્યા. રોષભરી તિરછી નજરે, મનમાં આક્રોશ લઈને, તેમણે તેની તરફ જોયું।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral accountability: speech and intent can provoke righteous indignation, and a leader’s controlled yet condemning response (a wrathful glance rather than immediate violence) signals that adharma invites consequences.
After hearing someone’s statement, Kṛṣṇa (Keśava) becomes angry and looks at him with a sidelong, wrathful gaze—an ominous narrative cue that the situation is deteriorating and that the speaker’s words have crossed an ethical line.