Shloka 13
मौसलोत्पत्तिः — The Birth of the Musala and the Sages’ Pronouncement
उदयास्तमने नित्यं पुर्या तस्यां दिवाकर: । व्यदृश्यतासकृत् पुम्भि: कबन्धै: परिवारित:,उस नगरीमें रहनेवाले लोगोंको उदय और अस्तके समय सूर्यदेव प्रतिदिन बारंबार कबन्धोंसे घिरे दिखायी देते थे
udayāstamane nityaṃ puryāṃ tasyāṃ divākaraḥ | vyadṛśyatāsakṛt pumbhiḥ kabandhaiḥ parivāritaḥ ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—તે નગરીમાં દરરોજ સૂર્યોદય અને સૂર્યાસ્તના સમયે લોકો સૂર્યદેવને વારંવાર એવા દેખતા કે જાણે કબન્ધો (શિરવિહિન ધડ) તેમને ઘેરી રહ્યા હોય. આ ઘોર અશુભ નિમિત્ત હતું—આવનારા વિનાશ અને વ્યવસ્થા-ભંગનો સંકેત।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When adharma ripens, nature itself seems to mirror the moral disorder through ominous signs; such portents warn that unchecked wrongdoing leads to collective ruin.
Vaiśampāyana describes a fearful omen in a city: at dawn and dusk the Sun appears repeatedly as if ringed by kabandhas (headless trunks), signaling impending catastrophe.