Shloka 18
चापानि रुक््माड्रदभूषणानि शराश्न कार्तस्वरचित्रपुड्खा: । ऋष्ट्यश्व॒ पीता विमला विकोशा: प्रासाश्ष॒ दण्डै: कनकावभासै:
cāpāni rukmāḍr̥ḍabhūṣaṇāni śarāś ca kārtasvaracitra-puṅkhāḥ | ṛṣṭayaś ca pītā vimalā vikōśāḥ prāsāś ca daṇḍaiḥ kanakāvabhāsaiḥ ||
શલ્ય બોલ્યા—દૃઢ સુવર્ણાભૂષણોથી શોભિત ધનુષો, અને પરિષ્કૃત સોનાના વિચિત્ર તેજસ્વી પાંખવાળા બાણ; પીળાશભરી છટાવાળી, નિર્મળ અને મ્યાનમાંથી બહાર કાઢેલી ઋષ્ટિઓ; તેમજ સોનાની જેમ ઝળહળતા દંડવાળા પ્રાસ—આવા શસ્ત્રો યુદ્ધ માટે સજ્જ દેખાતા હતા.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war is approached with deliberate readiness and grandeur; the ethical weight lies in recognizing that such splendid preparation serves destructive ends, urging reflection on responsibility and consequences in kṣatriya action.
Śalya describes the array of weapons—bows, arrows, spears, and lances—glittering with gold-like brilliance and drawn ready, conveying the battlefield’s tense preparation and the imminent clash.