Shloka 19
तस्य क्रुद्धस्य सर्वेभ्य: स्रोतोभ्यस्तेजसो<र्चिष: । प्रादुरासंस्तदा राज॑स्तदद्भुतमिवाभवत्,कुपित होनेपर उनके सभी छिढठद्रोंसे--रोम-रोमसे आगकी चिनगारियाँ छूटने लगीं। राजन्! उस समय वह एक अद्भुत-सी बात हुई
tasya kruddhasya sarvebhyaḥ srotobhyaḥ tejaso 'rciṣaḥ | prādurāsan tadā rājan tad adbhutam ivābhavat ||
તે ક્રોધિત થતાં જ તેના શરીરના સર્વ સ્રોતોમાંથી, જાણે રોમ-રોમમાંથી, તેજની અગ્નિચિંગારીઓ ફૂટવા લાગી. રાજન, તે સમયે તે દૃશ્ય અદ્ભુત સમાન લાગ્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger externalizes as destructive power; in an ethical frame, it warns that wrath in war can become a consuming force, producing fear and portents rather than clear judgment.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that a warrior, seized by rage, appeared so charged with fiery energy that sparks seemed to burst from his body—described as an adbhuta, a wondrous/uncanny sign amid the battle events.