Shloka 54
उसी वैरको याद करके यह अवश्य अपने वधके लिये ही तुमसे भिड़ना चाहता है। शत्रुसूदन! आकाशसे गिरती हुई प्रज्वलित उल्काके समान आते हुए इस सर्पको देखो ।। संजय उवाच ततः स जिष्णु: परिवृत्य रोषा- च्चिच्छेद षड़भिननिशितै: सुधारै: । नागं वियत्तिर्यगिवोत्पतन्तं स च्छिन्नगात्रो निपपात भूमौ
sañjaya uvāca | tataḥ sa jiṣṇuḥ parivṛtya roṣāc ciccheda ṣaḍbhir ati-niśitaiḥ sudhāraiḥ | nāgaṃ viyad-tiryag ivotpatantaṃ sa chinna-gātro nipapāta bhūmau ||
સંજયે કહ્યું— ત્યારબાદ જિષ્ણુ (અર્જુન) ક્રોધથી વળી, અત્યંત તીક્ષ્ણ અને સુઘડ રીતે ઘસાયેલા છ બાણોથી આકાશમાં તિરછો ઉછળતો તે નાગ કાપી નાંખ્યો. અંગો છિન્ન થતાં તે ભૂમિ પર પટકાયો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that actions driven by old enmity and vengeance can be met by swift, skillful resistance; it also shows the tension between righteous martial duty and the surge of anger in battle.
Sañjaya narrates that Arjuna, turning back in anger, strikes a serpent that is darting through the sky and cuts it apart with six sharp arrows, causing it to fall to the ground dismembered.