Shloka 94
स चक्ररक्षानथ पादरक्षान् पुर:सरान् पृष्ठगोपांश्व॒ सर्वान् दुर्योधनेनानुमतानरिध्न: समुद्यतान् स रथान् सारभूतान्
sa cakrarakṣān atha pādarakṣān puraḥsarān pṛṣṭhagopāṁś ca sarvān | duryodhanenānumatān aridhnaḥ samudyatān sa rathān sāra-bhūtān ||
સંજય બોલ્યા—ત્યારે સવ્યસાચી, અદ્વિતીય વીર અને શત્રુનાશક અર્જુને કર્ણના ચક્રરક્ષક, પાદરક્ષક, અગ્રગામી અને પૃષ્ઠરક્ષક—દુર્યોધનની આજ્ઞાથી ચાલતા, સદા યુદ્ધ માટે ઉદ્યત—એવા તમામ મુખ્ય કૌરવ વીરોને રથ, ઘોડા અને સારથી સહિત એક જ ક્ષણે મૃત્યુના મુખમાં ધકેલી દીધા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of leadership in war: Duryodhana’s command drives elite fighters into lethal conflict, and even the best-protected formations collapse before superior skill. It also reflects the Mahābhārata’s recurring theme that martial excellence does not cancel the tragic cost of violence.
During the Karṇa–Arjuna confrontation, Arjuna swiftly destroys the Kaurava contingent assigned as Karṇa’s protective screen—wheel-guards, foot-guards, vanguard, and rear-guard—killing them along with their chariots, horses, and charioteers.