Shloka 303
अवाकिरद् वृषसेनस्ततस्तं शितै: शरैर्नकुलमुदारवीर्यम् । जैसे बाज मांसके लोभसे पंख फैलाकर सहसा टूट पड़ता है, उसी प्रकार युद्धस्थलमें वेगपूर्वक आक्रमण करनेवाले उदार पराक्रमी नकुलको वृषसेनने अपने पैने बाणोंसे ढक दिया
sañjaya uvāca |
avākirad vṛṣasenastatastaṃ śitaiḥ śarairnakulamudāravīryam |
પછી વૃષસેને ઉદાર પરાક્રમી નકુલ પર તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરી. જેમ માંસના લોભે બાજ પાંખો ફેલાવી અચાનક તૂટી પડે, તેમ રણભૂમિમાં વેગથી આક્રમણ કરતાં વૃષસેને પોતાના ધારદાર બાણોથી નકુલને ઢાંકી દીધો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of battlefield aggression and uses the hawk metaphor to suggest how desire (lobha) can propel sudden, overpowering violence—inviting reflection on the ethical tension between kṣatriya duty in war and the inner impulses that can distort it.
Sañjaya describes Vṛṣasena launching a rapid, concentrated barrage of sharp arrows that blankets Nakula, portraying a swift and forceful assault in the ongoing Kurukṣetra battle.