Shloka 29
क्रीडन्तमष्टादशभि: पृषत्कै- विंव्याध वीरं नकुलं सरोष: । उस महान् भयके अवसरपर अपने भाई भीमसे सुरक्षित हो महामना नकुलने वहाँ भयंकर पराक्रम प्रकट किया। अकेले ही बहुत-से पैदल मनुष्यों, घोड़ों, हाथियों और रथोंका संहार करते एवं खेलते हुए-से वीर नकुलको रोषमें भरे हुए कर्णपुत्रने अठारह बाणोंद्वारा घायल कर दिया ।। २८ $ ।। स तेन विद्धो5तिभृशं तरस्वी महाहवे वृषसेनेन राजन्
krīḍantam aṣṭādaśabhiḥ pṛṣatkaiḥ vivyādha vīraṃ nakulaṃ saroṣaḥ | sa mahān bhayake ’vasare ’sya bhrātṛbhīmasena-surakṣitaḥ san mahāmanā nakulo ’tra bhīṣaṇaṃ parākramaṃ pradarśayām āsa | eko ’pi bahūn padātīn aśvān gajān rathāṃś ca saṃharan krīḍann iva vīraḥ nakulaḥ—taṃ roṣa-pūrṇaḥ karṇaputraḥ aṣṭādaśabhir bāṇair vyathayām āsa ||
સંજય બોલ્યો—ક્રોધથી ભરાયેલા કર્ણપુત્રે સંહારને રમતમાં ફેરવતો હોય તેમ દેખાતા વીર નકુલને અઢાર બાણોથી ઘાયલ કર્યો. રાજન! તે મહાસમરમાં વૃષસેન દ્વારા અત્યંત ઘાયલ કરાયેલો તે વેગવાન વીર (નકુલ) છતાં અડગ રહ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage under peril, while also showing how anger (roṣa) drives escalation in war; noble valor can coexist with vulnerability, and protection by kin (Bhima safeguarding Nakula) is portrayed as a righteous support in crisis.
Nakula is cutting down many enemy troops—infantry, horses, elephants, and chariots—so effectively that it appears like sport. Seeing this, Karna’s son Vṛṣasena, enraged, shoots Nakula with eighteen arrows, wounding him in the great battle.