Shloka 65
अनन्तवीर्येण च केशवेन नारायणेनाप्रतिमेन गुप्त: । वर्षायुतैर्यस्थ गुणा न शक््या वक्तुं समेतैरपि सर्वलोकै:
anantavīryeṇa ca keśavena nārāyaṇenāpratimenā guptaḥ | varṣāyutair yasya guṇā na śakyā vaktuṃ sametair api sarvalokaiḥ ||
તે અનંત પરાક્રમવાળા કેશવ—અપ્રતિમ નારાયણ—દ્વારા રક્ષિત છે. જેના ગુણોનું વર્ણન, સર્વ લોક એકત્ર થાય તો પણ, અયુત વર્ષો સુધી કહીએ તોય પૂર્ણ થઈ શકે નહીં.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the idea of divine incomparability and providential protection: when Nārāyaṇa (Kṛṣṇa) safeguards someone, that protection is beyond ordinary measure, and the Lord’s virtues exceed the limits of collective human (and cosmic) description—inviting humility and recognition of a higher moral order operating within the war.
In the midst of the Karṇa Parva’s battle context, Karṇa speaks in admiration and acknowledgment of Keśava/Kṛṣṇa’s supreme power and virtues, implying that the one under Kṛṣṇa’s protection stands under an unmatched guardian—an important reflection on why certain outcomes in the war appear inevitable.