Shloka 37
सहसैकरथ: पार्थस्त्वामभ्येति परंतप: । क्रोधरक्तेक्षण: क्रुद्धों जिघांसु: सर्वपार्थिवान्
arjuna uvāca | sahasaikarathaḥ pārthas tvām abhyeti paraṃtapaḥ | krodharakte kṣaṇaḥ kruddho jighāṃsuḥ sarvapārthivān |
શત્રુઓને સંતાપ આપનાર પાર્થ અર્જુન એક જ રથ સાથે સહસા ક્રોધમાં તારી તરફ ધસી આવે છે. રોષથી તેની આંખો લાલ થઈ ગઈ છે; ક્રુદ્ધ થઈ તે સર્વ રાજાઓનો સંહાર કરવા ઇચ્છે છે.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath (krodha) can expand a targeted conflict into indiscriminate destruction—Arjuna’s righteous grief turns into a sweeping urge to kill ‘all kings,’ illustrating the ethical danger of anger even in a dharma-framed war.
In the midst of the Karṇa Parva battle, Arjuna—described with blood-reddened eyes from rage—charges forward rapidly with a single chariot, intent on slaughtering the assembled rulers, signaling a sudden intensification of combat.