Shloka 30
यदेक: समरे शूरान् सूतपुत्र: प्रतापवान् । यतमानान् परं शक्त्या योधयानांश्व धन्विन:
yad ekaḥ samare śūrān sūtaputraḥ pratāpavān | yatamānān paraṁ śaktyā yodhayānāṁś ca dhanvinaḥ ||
સંજય બોલ્યો—પ્રતાપવાન સૂતપુત્ર કેવી રીતે એકલો જ સમરમાં શૂરવીરો સામે અડગ ઊભો રહ્યો—જે ધનુર્ધરો પરમ શક્તિ લગાવી પ્રયત્નપૂર્વક યુદ્ધને દબાવી આગળ ધપાવતા હતા, તેમના સામે પણ?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of steadfast valor in battle—single-minded effort and courage even when opposed by many. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between admiration for martial excellence and the tragic cost of war.
Sañjaya is describing (with astonishment and emphasis) how Karṇa, famed as the sūtaputra, confronted numerous heroic archers who were fighting at full strength, underscoring Karṇa’s solitary stand and formidable prowess.