Shloka 693
निपपात तदा भूमौ किंचित्प्राणो नराधिप: । बलवान शत्रुके द्वारा अत्यन्त घायल किया हुआ शत्रुसूदन राजा शकुनि तत्काल पृथ्वीपर गिर पड़ा। उस समय उसमें जीवनका कुछ-कुछ लक्षण शेष था
nipapāta tadā bhūmau kiñcit-prāṇo narādhipaḥ | balavān śatruke dvārā atyanta-ghāyala-kṛtaḥ śatrusūdanaḥ rājā śakuniḥ tatkālaṃ pṛthivīpar girāḥ paḍā | tasmin samaye tasmin jīvanasya kiñcit-kiñcil-lakṣaṇaṃ śeṣam āsīt |
ત્યારે બળવાન શત્રુથી દબાઈ અને અત્યંત ઘાયલ થયેલો શત્રુસૂદન રાજા શકુની ધરતી પર પડી ગયો. તે સમયે તેમાં પ્રાણનાં માત્ર ક્ષીણ ચિહ્નો જ બાકી હતાં.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of power and the moral weight of warfare: even celebrated ‘slayers of enemies’ are subject to downfall, and violence culminates in suffering and vulnerability.
Sañjaya reports that King Śakuni, grievously wounded by a powerful opponent, collapses to the ground with only slight signs of life remaining.