Shloka 4
त्वत्सहायो हाहं कृष्ण त्रींललोकान् वै समागतान् | प्रापयेयं परं लोक॑ किमु कर्ण महाहवे
tvatsahāyo hāhaṁ kṛṣṇa trīṁl lokān vai samāgatān | prāpayeyaṁ paraṁ lokaṁ kimu karṇa mahāhave ||
સંજય બોલ્યો— હે કૃષ્ણ! તારી સહાયથી ત્રણેય લોકો એકત્ર થઈ મારી સામે આવે તો પણ હું તેમને પરલોકના માર્ગે મોકલી શકું; તો આ મહાસમરમાં કર્ણને જીતવું શું મોટી વાત છે?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the perceived invincibility that comes from divine alliance: with Kṛṣṇa’s support, even cosmic opposition seems conquerable. Ethically, it underscores how reliance on a righteous guide (and the moral force associated with him) is viewed as decisive in dharmic conflict.
In the Karṇa Parva battle context, a speaker expresses supreme confidence that with Kṛṣṇa as helper, defeating Karṇa is trivial—using hyperbole that even the ‘three worlds’ could be sent to the next world if they opposed him.