Shloka 32
सर्वैरवध्यो राधेयो देवैरपि सवासवै: । ऋते त्वामिति मे बुद्धिस्तदद्य जहि सूतजम्
saṃjaya uvāca |
sarvair avadhyo rādheyo devair api savāsavaiḥ |
ṛte tvām iti me buddhis tad adya jahi sūtajam |
prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā ||
સંજયે કહ્યું— રાધેય કર્ણ ઇન્દ્ર સહિત સર્વ દેવો માટે પણ અવધ્ય છે; પરંતુ મારા નિશ્ચય મુજબ તું જ તેનો અપવાદ છે. તેથી આજે સૂતપુત્રનો વધ કર. હે ગોવિંદ, સૂતપુત્રવધના સંકલ્પ સાથે શીઘ્ર પ્રસ્થાન કર.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that extraordinary power (Karna’s near-invulnerability) still yields to a higher convergence of duty and decisive agency: the war’s outcome depends on Kṛṣṇa’s unique capacity to enable what others cannot, raising the ethical tension between heroic ideals and the necessity of ending adharma-driven devastation.
Sañjaya reports an urgent exhortation: Karna is declared invincible to all—even the gods with Indra—except Kṛṣṇa; therefore Govinda is pressed to act swiftly with the intent to have Karna slain, framing Karna as the pivotal obstacle in the battle’s turning point.