Shloka 306

कृत्वा नसुकरं कर्म गतो वैवस्वतक्षयम्‌ । महाराज! चेदिदेशका श्रेष्ठ रथी धृष्टकेतु भी युद्धमें दुष्कर कर्म करके यमलोकका पथिक हो गया

kṛtvā na sukaraṃ karma gato vaivasvatakṣayam | mahārāja dhṛṣṭaketuḥ śreṣṭho rathī yuddhe duṣkaraṃ karma kṛtvā yamaloka-pathaḥ prāpnoti |

સંજયે કહ્યું—મહારાજ! યુદ્ધમાં દુષ્કર કર્મ કરીને, ચેદિદેશનો શ્રેષ્ઠ રથી ધૃષ્ટકેતુ વૈવસ્વત (યમ)ના ધામે ગયો।

कृत्वाhaving done
कृत्वा:
Karma
TypeVerb
Rootकृ (धातु)
Formक्त्वा-प्रत्ययान्त अव्यय (त्वान्त), कर्तरि, पूर्वकाल (absolutive)
not
:
TypeIndeclinable
Root
सुकरम्easy
सुकरम्:
Karma
TypeAdjective
Rootसुकर (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Accusative, Singular
कर्मdeed, act
कर्म:
Karma
TypeNoun
Rootकर्मन् (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Accusative, Singular
गतःgone, departed
गतः:
Karta
TypeVerb
Rootगम् (धातु)
Formक्त-प्रत्ययान्त (भूतकृदन्त), Masculine, Nominative, Singular
वैवस्वतक्षयम्the abode/realm of Vaivasvata (Yama)
वैवस्वतक्षयम्:
Karma
TypeNoun
Rootवैवस्वत-क्षय (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Accusative, Singular

संजय उवाच

S
Sanjaya
D
Dhritarashtra
D
Dhrishtaketu
V
Vaivasvata (Yama)
Y
Yamaloka

Educational Q&A

The verse highlights the impermanence of martial glory: even the foremost warrior, after performing a difficult exploit, meets death. It frames battlefield heroism within a larger ethical and existential horizon—actions have weight, but mortality is inescapable.

Sanjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭaketu, a distinguished chariot-warrior, performed a formidable deed in the fighting and then fell, departing to Yama’s realm (the abode of Death).