Shloka 11
कर्णस्य एकाकि-प्रहारः तथा पाण्डव-महारथ-परिवेष्टनम् | Karṇa’s concentrated assault and the Pāṇḍava encirclement
एवमुक्ते तत: सर्वा सहिता भारतीचमू: । अभ्यद्रवत कौन्तेयांस्तथा ते चापि पाण्डवा:,अश्वत्थामाके ऐसा कहनेपर सारी कौरव-सेना एक साथ होकर दुन्तीपुत्रोंके सैनिकोंपर टूट पड़ी तथा पाण्डवोंने भी कौरवोंपर धावा बोल दिया
evam ukte tataḥ sarvā sahitā bhāratī camūḥ | abhyadravat kaunteyāṁs tathā te cāpi pāṇḍavāḥ ||
આવું કહેવાતાં જ એકસાથે ગોઠવાયેલી કૌરવસેના કુંતીપુત્રો પર તૂટી પડી; અને પાંડવો પણ અચકાયા વિના કૌરવો પર પ્રતિઆક્રમણ માટે ધસી ગયા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective resolve and allegiance propel armies into action; ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between personal discernment and the momentum of kṣatriya warfare, where duty and loyalty can intensify conflict even when the broader consequences are tragic.
After a prior statement or command, the Kaurava forces advance together to attack the sons of Kuntī (the Pāṇḍavas). The Pāṇḍavas respond immediately with a counter-charge, and the battle becomes mutually engaged with both sides rushing at each other.