Shloka 33
धृष्टद्युम्नस्तु समरे हार्दिक्यं नवभि: शरै: । आजपघानोरसि क्रुद्ध: पीडयन् हृदिकात्मजम्,धृष्टद्युम्नने कुपित होकर कृतवर्माको पीड़ा देते हुए उसकी छातीमें नौ बाण मारे
dhṛṣṭadyumnas tu samare hārdikyaṁ navabhiḥ śaraiḥ | ājaghānorasi kruddhaḥ pīḍayan hṛdikātmajam ||
સમરમાં ધૃષ્ટદ્યુમ્ન ક્રોધથી પ્રજ્વલિત થઈ હૃદિકપુત્ર હાર્દિક્ય (કૃતવર્મા)ને પીડા પહોંચાડતાં તેની છાતીમાં નવ બાણ માર્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies harm in warfare: even within the framework of kṣatriya duty, wrath pushes action from mere combat toward deliberate torment, illustrating the moral corrosion that prolonged conflict can produce.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna, enraged in the battlefield, shoots Kṛtavarmā (called Hārdikya/Hṛdikātmaja) in the chest with nine arrows, wounding and afflicting him.