Shloka 37
अथान्यद् धनुरादाय नकुल: क्रोधमूर्च्छित: । सुषेणं नवभिर्बाणैर्वारियामास संयुगे,तब क्रोधसे अचेत-से होकर नकुलने दूसरा धनुष हाथमें लिया और सुषेणको नौ बाण मारकर उसे युद्धस्थलमें आगे बढ़नेसे रोक दिया
athānyad dhanur ādāya nakulaḥ krodha-mūrcchitaḥ | suṣeṇaṁ navabhir bāṇair vāriyāmāsa saṁyuge ||
સંજય બોલ્યો—પછી ક્રોધથી ઉન્મત્ત નકુલે બીજું ધનુષ્ય હાથમાં લઈ, યુદ્ધમાં સુષેણને નવ બાણોથી ઘાયલ કરી તેની આગળ વધવાની ગતિ અટકાવી।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when anger rises in conflict, the episode highlights a tactical and ethically relevant restraint: force is applied to stop an adversary’s advance and protect one’s side, not as uncontrolled cruelty. It reflects the battlefield ideal of purposeful action rather than blind rage.
Sañjaya reports that Nakula, enraged, takes up a different bow and shoots Suṣeṇa with nine arrows, thereby halting or impeding Suṣeṇa’s forward movement in the fight.