Shloka 6
कर्णपर्व — द्विचक्रिकी युद्धपरिस्थिति: धृष्टद्युम्न- द्रौणि-संघर्षः तथा अर्जुन-रक्षणम्
Chapter 42
नहि कर्ण: समुद्धूतो भयार्थमिह मद्रक । विक्रमार्थमहं जातो यशो<र्थ च तथा55त्मन:
na hi karṇaḥ samuddhūto bhayārtham iha mādraka | vikramārtham ahaṃ jāto yaśo'rthaṃ ca tathātmanaḥ ||
હે માદ્રક શલ્ય! કર્ણ અહીં ભય માટે ઉદ્ભવ્યો નથી. હું પરાક્રમ પ્રગટ કરવા, યશ ફેલાવવા અને પોતાના હેતુની સિદ્ધિ માટે જન્મ્યો છું.
संजय उवाच
Educational Q&A
A kṣatriya’s ideal motive in battle is not fear or self-preservation but the pursuit of valor (vikrama) and honorable fame (yaśas). The verse frames courage as a chosen ethical stance: action should arise from duty and honor rather than panic.
In the Karṇa Parva war setting, Sañjaya reports a declaration addressed to Śalya (the Madra king associated with Karṇa’s chariot). The statement asserts that Karṇa is not acting out of fear; he claims he is born to demonstrate prowess and win renown, reinforcing his warrior self-image amid the Kurukṣetra conflict.