Shloka 21
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
भाषतो बहु काकस्य बलिन: पततां वरा: । इदमूचु: सम चक्राड़ा वच: काक॑ं विहड्भमा:
bhāṣato bahu kākasya balinaḥ patatāṃ varāḥ | idam ūcuḥ sama cakrāṅgā vacaḥ kākaṃ vihagottamāḥ ||
સંજય બોલ્યા—ઘણું બોલતા તે કાગડાની વાત સાંભળીને, બલવાન આકાશચારી ચક્રાંગ—પક્ષીઓમાં શ્રેષ્ઠ—બધા મળીને હસ્યા અને કાગડાને આ વચન કહ્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical distinction between loud, repetitive talk and genuine excellence: mere noise or bravado does not confer authority; the truly strong and discerning can recognize and challenge empty boasting.
A crow has been speaking loudly and at length. The powerful cakrāṅga-geese, described as the best among birds, hear him, laugh together, and then begin to reply to the crow.